СУРА

“ЕЗ-ЗАРИЈАТ” (дувачи)

Мекка - 60 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!


1. Се колнам во дувачите кои дуваат,

2. и во носачите кои носат тешко,

3. и во пливачите кои пливаат лесно,

4. и во споделувачите на наредбата дека

5. она што ти се ветува е - вистина,

6. дека ветувањето, секако, ќе се случи!

7. Се колнам во небото, испресечено со покази,

8. дека вие, навистина, различно зборувате,

9. и од него се одвраќа оној кој веќе се одвратил!

10. Нека пропаднат лашковците,

11. кои се вглавени во незнаење, и уште рамнодушни!

12. Велат: “Кога ќе биде Денот суден?

13. Оној Ден кога во огнот ќе се пржат.

14. Вкусете го сплеткарењето ваше. Па, кон ова вие, токму, брзавте да дојдете.

15. Богобојазливите, навистина, ќе бидат во бавчите џеннетски, меѓу изворите,

16. и ќе го земаат она што ќе им го рече Господарот нивни. Оние пред тоа беа, навистина, доброчинители,

17. само малку во ноќта спиеја,

18. и во мугрите, токму, прошка бараа,

19. а во имотите свои, пак, имаше дел и за питачите и за непитачите.

20. А на земјата има знаменија за верниците,

21. а и во вас самите - не гледате ли?

22. И на небото е ‘рскот ваш и она што ви се ветува.

23. Па, се колнам во Господарот на небесата и на Земјата дека тоа, сигурно, е вистина слична на она што вие, токму, го зборувате!

24. Ти дојде ли кажувањето за почитуваните гости на Ибрахим,
25. кога влегоа кај него и рекоа: “Селам!” - а тој одговори: “Селам! О луѓе, непознати!

26. Па, скришно појде кај семејството свое и, ете, дојде со теле здебелено;

27. и тогаш го приближи до нив, и рече: Нема ли да јадете?

28. И почувствува од нив страв. Рекоа: Не плаши се!” И го зарадуваа со дете учено,

29. па, се покажа жена му, плачејќи и удирајќи се по лицето свое, и рече: “Како јас? Стара и неротка!?”

30. Рекоа: “Ете, така рече Господарот твој. Он, навистина, е Мудар и Зналец!”
31. А Ибрахим рече: “А за што е вашето обраќање, о пратеници?”

32. Рекоа: “Ние сме, навистина, испратени до народот насилнички,

33. за да им испратиме камења од стврдната глина;

34. тоа е одредено кај Господарот твој за расипниците.”

35. Ете, од тоа Ние верниците ги избавивме,

36. и ете, само една куќа од Послушните најдовме;

37. и во неа Ние оставивме знамение за оние кои стравуваат од казната болна;

38. и за Муса, кога Ние го испративме до фараонот со доказ јасен,

39. и ете, фараонот ги сврти плеќите и рече: “Маѓесник или луд!”

40. Па, така, него и војската негова, Ние ги фативме и во морето ги потопивме; тој самиот се осуди на пропаст.

41. И за Ад, кога Ние им испративме ветар што суши:

42. и кај што помина ништо не остави, а да не биде како каменолом.

43. И за Семуд, кога им беше речено: “Уживајте до едно време определено!”

44. Па, се оглушија од наредбата на Господарот свој и, ете, Ние ги погодивме со страшен глас, и останаа само гледајќи.

45. Па, не можеа ни да се исправат, а ниту, пак, да им се помогне.

46. А и на народот на Нух, порано. Тој беше, навистина, народ расипнички!

47. И небото Ние го подигнавме со моќта Наша, сигурно! И што уште можеме да направиме!

48. И земјата Ние ја проширивме. Е, само колку е личен Оној што ја прошири!

49. И од секое нешто Ние создадовме пар за да се сеќавате!

50. “Побрзајте кај Аллах. Јас сум ви од Него, секако, опоменувач јасен.

51. И не здружувајте Му на Аллах друг бог. Ја сум ви од Него, навистина, опоменувач јасен.”

52. Ете, така беше: Не им доаѓаше ниеден пејгамбер и на оние пред нив а да не речеа: “Маѓесник или луд!”

53. Тоа ли еднинадруги во наследство го оставаа? Не, тоа беше народ насилнички.

54. Па, бегај од нив и, ете, нема да бидеш осуден на пропаст.

55. И потсетувај, потсеќавањето, пак, им користи на верниците!

56. И џиновите и луѓето Ние ги создадовме само да Не обожаваат.

57. Не барам од нив ‘рск некаков и не барам да Ме нахранат.

58. Аллах, навистина, е Хранител, Моќен и Тврд!

59. Па, оние кои зулум направија ќе ги снајде, навистина, казна слична на другарите нивни... па, нека не ја забрзуваат од Мене!

60. Тешко на оние кои не веруваат во Денот нивни што им се ветува.

Propis korištenja tespiha prilikom zikra i vjerodostojnosti tundžina salavata

PITANJE: Selam alejkum, poštovana braćo! Imam nedoumicu oko dvije stvari. Naime, novi sam u vjeri, hvala Allahu koji mi se smilovao. Zanima me da li je upotreba tespiha za činjenje zikra – novina, jer se nekad zabunim pa ne znam koliko sam puta proučio, i druga stvar koja me muči jeste učenje Tundžina salavata jer sam čitao prijevod i ne vidim ništa loše, ali se bojim da ne unosim novinu u vjeru pa da zbog toga budem možda više grješan nego što učinim dobra. Allah vas nagradio uzvišenim džennetskim deredžama, hvala Allahu da imamo ovakve učene i obrazovane iz našeg okruženja.

ODGOVOR: Uvaženi brate u vjeri, treba naglasiti da je sunnet Allahovog Poslanika da se zikr broji na jagodice prstiju desne ruke. Stoga savjetujemo vam da se pokušate naviknuti na prebrojavanje zikra putem jagodica prstiju desne ruke, pošto su prsti sastavni dio ljudskog tijela, koje će na Sudnjem danu biti proživljeno i kojem će biti data mogućnost govora, pa će svjedočiti za svoga sahibiju, za razliku od tespiha.

Govoreći o zikru, Allahov Poslanik je kazao: “Činite to (brojite zikr) vrhovima ručnih prstiju (jagodicama) zaista će one biti pitane i svjedočit će na Sudnjem danu.” (Ebu Davud, Tirmizi, od Jesire, r.a., šejh Albani je ovu predaju ocijenio dobrom – hasen u više svojih knjiga)

Što se tiče korištenja tespiha prilikom brojanja zikra koji čovjek izgovara nakon namaza, ono je dozvoljeno, naročito kada se radi o osobi koja ima problema sa prebrojavanjem zikra. Mnogi eminentni učenjaci današnjeg doba, a i drugi prije njih, to su dozvolili u spomenutoj situaciji.

Što se tiče učenja “Tundžina salavata”, to ne trebate učiti. Predaje koje govore o tome su ništavne. Čovjek vjernik ima toliko vjerodostojnih zikrova koji su preneseni od Allahovog Poslanika tako da nema potrebe da poseže za nečim što neme nikakve osnove u vjerodostojnom sunnetu Allahovog Poslanika.

Veoma koristan tekst na temu “Tundžina salavat” od Seada ef. Jasavića.

A Allah najbolje zna!

Kako se klanja džuma namaz?

PITANJE: Es-selamu alejkum, Interesuju me propisi džuma namaza, konkretno klanjanje kako ide redoslijed, da li ide 4 sunneta, pa hutba pa 2 farza pa onda opet 4 sun-sunneta i time završavamo? I šta se klanja za imamom, a šta samostalno?

ODGOVOR: We alejkumusselam we rahmetullah we berakatuh. Hvala Uzvišenom Allahu.

Redoslijed klanjanja namaza i hutbe na džumi:

1. Prije džume namaza (tj. farza) i hutbe nema pritvrđenog sunneta. Ono što se može razumjeti iz govora i postupaka Poslanika, sallallahu alejhi ve selleme, njegovih ashaba i kasnijih generacija jeste da prije džume čovjek može klanjati koliko god hoće opću nafilu (dva po dva). Rekao je Allahov Poslanik Muhammed, sallallahu alejhi ve selleme, u hadisu kojeg je zabilježio imam Buhari (910) od Selmana El-Farisija, radijallahu anhu: „Ko se petkom okupa, očisti što bolje može, kosu namaže uljem ili se namiriše, potom porani (u džamiju) i ne rastavi ni dvojicu prisutnih u džamiji, klanja koliko može, a zatim, kada imam izađe na minber, šuti, bit će mu oprošteni grijesi počinjeni između tog i drugog prošlog džuma-namaza.“

Iz ovog hadisa razumijemo da prije džume ne postoji neka specifična nafila. Čovjeku je dozvoljeno da klanja koliko god hoće (dva po dva rekata, tj. poslije svakog drugog rekata potrebno je sjesti, poručiti et-tehijjatu, salavate i dovu i donijeti selam) i koliko god je u stanju.

2. Nakon toga, kada se prouči ezan, počinje hutba. Imam će održati dvije hutbe i rastaviti ih kratkim odmorom odn. sjedenjem.

3. Nakon hutbe, prouči se ikamet i klanjaju se dva rekata džume namaza u džematu. Na oba rekata imam uči glasno Fatihu i jednu suru.

4. Nakon džume namaza, poželjno (sunnet) je klanjati dva ili četiri rekata pritvrđenog sunnet namaza. Za ovo postoje dva hadisa:

– Abdullah ibn Omer, radijallahu anhuma, prenosi da Poslanik Muhammed, sallallahu alejhi ve selleme, „poslije džume namaza nije klanjao ništa dok se ne bi vratio (kući), gdje bi klanjao dva rekata.“ (Buhari [937] i Muslim [882])

– Ebu Hurejre, radijallahu anhu, prenosi da je Poslanik Muhammed, sallallahu alejhi ve selleme, rekao: „Kada neko od vas klanja džumu, neka nakon nje klanja četiri rekata.“ (Muslim [881])

Šejhu-l-islam Ibn Tejmijje, njegov učenik Ibn Kajjim i učenjaci Stalne komisije za fetve i drugi eminentni učenjaci kažu da se ova dva hadisa mogu harmonizirati na način da se prvi odnosi na onoga ko klanja nafilu nakon džume u kući, a ovaj drugi se odnosi na onoga ko je želi obaviti u džamiji. U svakom slučaju u ovom pogledu ima širine.

Nakon ovoga nema više nikakvog namaza koji se veže za džumu.

A Allah najbolje zna.

Sestra mi nije udata ali uvijek, odbije prosca?

PITANJE: Selam alejkum, moje pitanje je kako se liječiti od uroka i straha. Imam sestru koja nije udata a ima elhamdulillah hairli ponude ali ona ne želi, uvijek odbije. Neki hodža nam je rekao da je od straha i velikog uroka. Hvala na odgovoru, Allah vas nagradio.

ODGOVOR: Ve alejkumusselam! Hvala Allahu Gospodaru svjetova, salavat i selam na Poslanika Njegova a zatim:

Od osnova vjerovanja jednog muslimana je vjerovanje u sudbinu određenu od Allaha Sveznajućeg. Od onoga što je određeno sudbinom je i osoba(e) sa kojom će se insan oženiti ili za koga će se muslimanka udati. Stoga, nema potrebe za požurivanjem niti paničenjem jer nije svakome određen brak u nekome uobičajenom roku poznatom kod nekog naroda.

S druge strane, veoma je opasno tražiti lijeka i pomoći kod kojekakvih hodža koji ‘ogledaju’ ili na neki drugi način obavještavaju o nečemu što nije uobičajeno poznato. Ukoliko ‘pak postoji neko neuobičajeno ponašanje kod Vaše sestre zbog kojeg mislite da bi se trebala liječiti islamskim metodama onda Vam preporučujem da se obratite nekome od poznatih i dokazano ispravnih učača šerijatske rukje.

Allah najbolje zna.

Pitanje: Mladić sam koji već pet godina boluje od epilepsije (padavice). Hvala Allahu, tokom ovih pet godina imao sam samo 6 do 7 puta napade, ali mi je ljekar saopćio da moram uzimati tablete svakog dana tokom života, jer ako ih ne koristim, dobijem napad. Hvala Allahu, zadovoljan sam Njegovom odredbom i određenjem, međutim zbog ovih lijekova i bolesti pogodila su me i neka mentalna oboljenja. Nap. kad sam u kupatilu, uvijek ostavljam vrata otvorena. Isto tako, ne mogu sjediti sam u kući, jer zbog te usamljenosti osjećam tjeskobu.

Pitanje: Da li zbog svega toga, ako se suzdržim od braka, jer nemam želju da budem muž s ovakvim osobinama, odnosno nisam zadovoljan sobom da bih bio muž bilo kojoj djevojci, pošto ona nije kriva što se vezala za osobu s ovim osobinama, da li sam zbog toga grešan ili nisam?

---

Odgovor: Zahvala pripada Allahu!

Prvo, molim Uzvišenog Allaha da ti otkloni brigu, izliječi te i obraduje radosnom viješću od Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, a koju prenosi Ata b. Ebu Rebah: “Ibn Abbas mi je rekao: ‘Hoćeš da ti pokažem ženu koja je stanovnica Dženneta?’ ‘Naravno’, rekoh. ‘Ova crna žena došla je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, rekavši: ’Allahov Poslaniče, imam padavicu (epilepsiju), pa se otkrivam, zato moli Allaha da me izliječi.’’ A on reče: ‘Ako hoćeš, strpi se i dobit ćeš Džennet, a ako želiš, uputit ću dovu Allahu da te izliječi.’ ‘Strpjet ću se, ali zamoli Allaha da se ne otkrivam!’, reče ona. I on je zamolio Uzvišenog Allaha.” Buhari (5652), Muslim (2576)

Drugo, Uzvišeni Allah propisao je ženidbu podstičući na nju. U tom smislu je i ajet Uzvišenog Allaha: “Ženite se onim ženama koje su vam drage (dopuštene), sa po dvije, sa po tri i sa po četiri. A ako strahujete da nećete pravedni biti, onda samo jednom; ili – eto vam onih koje posjedujete. Tako ćete se najlakše nepravde sačuvati.” (En-Nisa, 3.)

Abdullah b. Mesud, radijallahu anhu, prenosi: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: ‘Skupino mladića, ko je u mogućnosti od vas neka se oženi, a onaj ko ne može neka posti, jer post mu je doista štit.’” Buhari (5065), Muslim (1400)

U suštini brak je pohvalno djelo, a ne obaveza i ovo je općenito stav učenjaka fikha!

En-Nevevi, Allah mu se smilovao, kaže: “U ovom hadisu naređen je brak onome ko je u mogućnosti i ko teži da se oženi. Oko ovog stava svi su saglasni. Međutim, ja i drugi učenjaci smatramo da je u biti sklapanje braka pohvalno djelo, a ne obaveza.” Preneseno iz komentara Muslimovog Sahiha (9/173).

Ibn Kattan, Allah mu se smilovao, kaže: “Brak je pohvalno djelo a ne obaveza (vadžib). Ovo je općenito stav učenjaka.” Preneseno iz djela El-Ikna fi mesail el-idžma (2/5).

Od Imama Ibn Ahmeda prenosi se da je brak obaveza (vadžib). Neki su učenjaci pojasnili ove riječi smatrajući da se pod tim misli “u slučaju ako se neko boji da će zapasti u zabranjene prohtjeve, onda je brak obavezan.”

Ibn Kudama, Allah mu se smilovao, kaže: “Muslimani su jednoglasni u tome da je brak propisan.

Učenjaci našeg mezheba (hanbelijskog) razilaze se oko njegove obligatnosti, a preovladava mišljenje da brak nije obavezan, osim ako se neko boji za sebe da će zapasti u neko zabranjeno djelo ako se ne oženi, u tom slučaju dužan se sačuvati (biti krepostan). Ovaj stav generalno zastupaju učenjaci.

Ebu Bekr Abdulaziz kaže: “Brak je obavezan.” On prenosi ovaj stav od Ahmeda, a od Davuda se prenosi stav da je dužnost oženiti se jednom u životu, u skladu s Kur’anom i sunnetom.”

Potom je Ibn Kudama, kao dokaz da brak nije obavezan, rekao: “Naime, Uzvišeni Allah kad je naredio stupanje u brak, povezao je to s nečim štoje drago (milo ili se sviđa), u skladu s riječima Uzvišenog: ‘Onda se ženite onim ženama koje su vam drage (dopuštene)’, a ono što je obavezno mora se izvršiti bez obzira na to da li je to nekome drago ili ne. Dalje kaže: ‘Sa po dvije, sa po tri i sa po četiri’, a, prema saglasnosti učenjaka, poligamija nije obavezna, što znači da je stepen naredbe za sklapanje braka u ajetu stepen pohvalnog djela.

Također i u sunnetu se pod tim misli na pohvalno djelo, ili na onoga ko se boji za sebe da će zapasti u zabranjeno djelo u slučaju da se ne oženi. El-Kadi kaže: ‘Na ovo se odnose riječi Ahmeda i Ebu Bekra, kad je riječ o obligatnosti ženidbe.’” Preneseno iz djela El-Mugni (9/340-341).

Međutim, ako se čovjek boji za sebe da će pasti u iskušenje u pogledu žena, da će se odati zabranjenim djelima poput preljube, onanisanja i sl., a sposoban je oženiti se, onda mu je u tom slučaju brak obavezan, zato što bi brak u takvoj situaciji bio sredstvo pomoću kojeg se čovjek čuva od onog što je zabranjeno, a izbjegavanje zabranjenog djela jeste dužnost. Pravilo kaže: Ono bez čega se ne može ispuniti obaveza i samo postaje obavezom.

Ibn Kudama, Allah mu se smilovao, kaže: Postoje tri kategorije braka. Jedna od njih je ako se neko boji da će učiniti zabranjeno djelo ako se ne oženi, onda je obavezan oženiti se, u skladu s mišljenjem većine učenjaka, jer mu je dužnost da bude krepostan i da se sačuva zabranjenog, a brak je način da se takvo nešto ostvari. Preneseno iz djela El-Mugni (9/341).

Šejh Ibn Tejmijja, Allah mu se smilovao, kaže: “Ako je čovjek u potrebi da se oženi, bojeći se bluda ako to ne učini, preča mu je ženidba nego odlazak na hadž, koji mu je obavezan.” Preneseno iz djela El-Ihtijarat (201).

Zaključak:

Ako se bojiš daćeš učiniti neko zabranjeno djelo sustezanjem od braka, a sposoban si za brak, i uz to našao si vjernicu kojoj ne smeta tvoja situacija, nakon što si joj objasnio, onda ti je brak dužnost kako bi sačuvao i zaštitio sebe od zabranjenih djela.

U slučaju da se ne bojiš iskušenja (da ćeš učiniti zabranjena djela, harame), onda ti brak nije obavezan. Međutim, bolje ti je da se oženiš, ako si ispunio uvjete, pronašao vjernicu, moralnu i zadovoljnu tobom nakon što joj eksplicitno pojasniš svoju situaciju, iz sljedećih razloga:

brak je poželjan, a i vjerozakon podstiče na njega;

brak ti pomaže, Allahovom voljom, da budeš mentalno stabilan, ako bi našao ženu kojoj ne smeta tvoje stanje, koja bi bila strpljiva glede tvoga stanja, a u isto vrijeme i druželjubiva, tako da bi tvoja opsesivna osamljenost na koju si ukazao iščezla. Na kraju, ne želimo da padneš u očaj zbog uzimanja lijekova, misleći da ćeš ostati bolestan cijeli život, jer koliko je bolesnih kojima su doktori rekli da za njih nema lijeka, a Uzvišeni Allah ih je izliječio. Stoga, ne gubi nadu u Uzvišemog Allaha, upućuj dove, jer doista On daje lijek.

Allah najbolje zna!

СУРА

“КАФ” (“каф”)

Мекка - 45 ајети

Во името на Аллах Милостивиот Сомилосен!


1. Каф! Се колнам во Кур’анот славен.

2. Но, ете се чудат затоа што им дојде еден опоменувач меѓу нив... па, неверниците велат: Ова е чудна работа!

3. Зарем кога ќе умреме и кога ќе станеме земја? Ете, тоа враќање е невозможно.

4. Ние знаеме, секако, што ќе им одземе земјата. Кај нас е Книгата што се чува!

5. Но, не! Оние лажат за вистината, бидејќи таа веќе им дојде: токму, сметени се!

6. Зошто не гледаат кон небото над нив? Како Ние го подигнавме и како го накитивме и како е без недостаток?

7. И Земјата како Ние ја раширивме и како по неа брда расфрлавме, и од неа како да никнат секакви плодови убави,

8. како очигледност и опомена за секој роб кој се обраќа.

9. И од небото Ние спуштивме вода благородна, па со неа даваме да никнат и зеленчуци и жито што се жнее,

10. и урми високи, во листовите збрани,

11. како ‘рск за робовите, и со водата, исто така, Ние го оживуваме мртвиот предел. Ете, такво ќе биде проживувањето!

12. И пред нив лажеа: и народот на Нух, и жителите на Рес, и на Семуд,

13. и на Ад, и фараонот и браќата на Лут,

14. и жителите на Ајка и народот на Туб. Сите тие ги сметаа за лажни пејгамберите... па се овистини ветувањето!

15. Па, се уморивме ли со творењето прво? Но тоа се оние кои не се начисто со новото создавање!

16. Ние, секако, го создадовме човекот и знаеме што му шепоти душата. Ние сме му, меѓутоа, поблиску од жилата во гркланот.

17. Кога ќе се сретнат двајца, еден од левата а еден од десната страна, и кога ќе седнат,

18. не ќе прозборат ниеден збор а да при себе нема бдеец, спремен!

19. Маките смртни ќе дојдат, навистина! Од тоа, ете, не можеш да побегнеш!

20. И ќе се дувне во Сурлата! Ете, тоа е Денот ветен!

21. И секоја душа ќе дојде со нејзин надзорник и сведок!

22. Ти беше, секако, невнимателен кон ова, па Ние ја подигнавме завесата пред тебе и опулот твој денес е остар.

23. Другарот негов ќе рече: “ Овој до мене е спремен.

24. Фрли го во Џехеннемот секој неверник, инаетчија!

25. Кој добро забрануваше, престапник, сомнителен!

26. Кој, покрај Аллах, друг бог прифаќаше, - та, фрли го во казната жестока!”

27. Другарот негов ќе рече: Господаре наш, не е мое да го присилувам, но тој, секако, беше скршнат во заблуда далечна.

28. Аллах ќе рече: Не расправајте се при Мене. Јас ве опоменав, секако, уште од порано,

29. кај Мене зборот не се менува и Јас не сум неправеден кон робовите.

30. Ден во кој ќе му речеме на Џехеннемот: “Се наполни ли?” - а тој ќе рече: Има ли уште?

31. И ќе се приближи Џеннетот за богобојазливите, сосем, блиску.

32. “Ова е, токму, она што ви се ветуваше: за секој покајник и заштитник,

33. кој се плаши од Милостивиот и во тајност, и кој ќе дојде со срце оддадено.

34. Влезете во него со селам! Ете, ова е Денот на вечноста!”

35. Во него за нив ќе има се што ќе посакаат. А кај Нас има и повеќе од тоа!

36. И колку поколенија Ние пред нив уништивме, кои беа посилни од нив, и кои талкаа по земјите! Има ли каде да се скријат?

37. Во тоа, навистина, има опомена за оној кој има срце, или кој слуша или кој е присутен!

38. Ние ги создадовме, секако, и небесата и Земјата и она што е меѓу нив за шест дена без да не обзеде замор!

39. Па, стрпи се за она што го зборуваат и слави Го, заблагодарувајќи се, Господарот твој и пред изгрејсонце и пред зајдисонце.

40. И во ноќта величај Го, по паѓањето на сеџде!

41. И слушни, Денот во кој викачот ќе вика од место ближно;

42. Ден во кој ќе го слушаат страшниот глас, вистински! Ете, тоа е Денот на проживувањето!

43. Ние, навистина, оживуваме и Ние, навистина, усмртуваме! Свратилиштето е - кон Нас!

44. Ден во кој земјата ќе испука и оние ќе излезат, брзајќи. Ете, тоа збирање за Нас е лесно.

45. Ние најдобро го знаеме она што го зборуваат. Не е твое да ги присилуваш. Па, присети го со Кур’анот оној што стравува од ветувањето Мое!

СУРА

“ЕЛ-ХУЏУРААТ” (“Соби”)

Медина- 18 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!

1. О верници, не брзајте пред Аллах и пред пејгамберот Негов. Плашете се од Аллах. Аллах, навистина, е Слушач и Зналец!

2. О верници, не дигајте ги гласовите ваши пред гласот на пејгамберот и не разговарајте на висок глас пред него како што зборувате на висок глас еднисодруги - зашто ќе се поништат делата ваши а тоа да не го усетите.

3. Оние кои, навистина, го смалуваат гласот свој кај пејгамберот Аллахов... оние се чии срца Аллах ги очисти за богобојазливост: за нив има прошка и награда голема.

4. Оние кои, навистина, те повикуваат зад одаите... мнозинството од нив не сфаќаат.

5. А да се стрпат, навистина, се додека не излезеш пред нив, тоа ќе им биде подобро. Аллах е Простувач и Сомилосен!

6. О верници, ако ви дојде несовесен со вест некаква, па разјаснете ја работата, за да не им нанесете зло на луѓето, незнаејќи, за да не се попишманите за она што го направивте.

7. Знајте дека меѓу вас, навистина, е Аллаховиот пејгамбер. Кога би ве послушал во многу работи, ќе падневте во пропаст. Но, Аллах ја поттикна љубовта кон верувањето ваше и ви го разубави во срцата ваши, а ви го направи презирно неверувањето, расипасноста и заборавот. Ете, такви се упатените!

8. Благодат и добрина Аллахова! Аллах е Зналец и Мудар!

9. Ако две дружини на верници се судрат, помирете ги еднисодруги. Ако едната од нив и направи насилство на другата, па борете се против онаа која направи насилство се додека не пристигне наредбата Аллахова. Па, ако пристане, помирете ги еднисодруги, праведно, и држете ја рамнотежата! Аллах, навистина, ги љуби оние кои судат праведно!

10. Верниците, навистина, се браќа... па, тогаш, помирете ги браќата ваши. Плашете се од Аллах за да ви се смилува!

11. О верници, мажите еднисодруги нека не се потценуваат, можеби едните се подобри од другите, а и жените нека не се потценуваат еднисодруги, можеби едните се подобри од другите. Не грдете се самите себеси и не надевајте надимоци лоши еднинадруги. Е, само колку е лоша расипаноста по верувањето! А оние кои не ќе се покајат - та, зулумќари се!

12. О верници, избегнувајте ги сомневањата многу; некои сомневања, навистина, се грев. Не испитувајте се и не озборувајте се еднисодруги. Посакува ли некој од вас да го јаде месото од брат му, мртов! Е, само колку е одбојно тоа! Плашете се од Аллах! Аллах, навистина, е Простувач и Сомилосен!

13. О луѓе, Ние ве создадовме, навистина, од еден маж и од една жена, и Ние одредивме да бидете народи и племиња за да се запознавате. Најблагородниот кај Аллах, секако, е најбогобојазливиот. Аллах, навистина, е Зналец и Известен!

14. Бедуните велат: “Веруваме!” Кажи: “ Не верувате!” Но, кажете: “Ние сме послушни”, бидејќи иманот не е влезен во срцата ваши. А ако сте послушни и на Аллах и на пејгамберот, Он не ќе ви скрати ништо од делата ваши. Аллах, навистина, е Простувач и Сомилосен!

15. Верници се, навистина, оние кои веруваат во Аллах и во пејгамберот Негов и кои, потоа, не се сомневаат, и кои се борат на Аллаховиот пат, и со имотите свои, и со животите свои. Оние, токму, се искрените!

16. Кажи: “Вие ли ќе го запознавате Аллаха со верата ваша, а Аллах го знае она што е на небесата и на Земјата. Аллах знае се!”

17. Покажуваат наклоност кон тебе затоа што станаа муслимани. Кажи: “Не покажувајте наклоност кон мене заради тоа што го примивте Исламот. Аллах покажува наклоност кон вас - зашто, ако сте искрени, - ве упати кон иманот.

18. Аллах, секако, ја знае тајната на небесата и на Земјата. Аллах го гледа она што го работите!

СУРА

“ЕЛ-ФЕТХ” (“Победа”)

Медина - 29 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!


1. Ние, навистина, ќе ти дадеме за да извојуваш победа јасна,

2. за Аллах да ти ги прости оние гревови што ги направи и оние што ќе ги направиш, и за да го надополни благодатот негов кон тебе, и за да те упати по патот вистински.

3. И Аллах ќе те потпомогне со помошта силна.

4. Он е Оној кој спушта смирна во срцата на верниците за да го зголемат верувањето со верувањето свое. Војските на небесата и на Земјата се - Аллахови! Аллах, секако, е Зналец и Мудар!

5. И за Он да ги воведе верниците и верничките во бавчите џеннетски низ кои реки течат, и во нив за навек да останат, и за да ги отстрани од нив грешките нивни. Тоа кај Аллах, секако, е победа голема!

6. И за Он да ги казни дволичните, било мажи било жени, многубошците и многубошките, кои за Аллах лошо мислат... Нека им се врати злото! Аллах се налути на нив, ги проколна и им го подготви Џехеннемот. Е, само колку лошо свратилиште е тоа!

7. Војските и на небесата и на Земјата се - Аллахови! Аллах, навистина, е Силен и Мудар!

8. Ние те испративме, навистина, да бидеш и сведок, и радосник и опоменувач,

9. за да веруваат во Аллах и во пејгамберот Негов, за да го помогнете, за да Го осознаете достоинството Негово, и за да Го величате и наутро и навечер!

10. Оние кои, секако, ти полагаат заклетва, полагаат заклетва и на Аллах: Раката Аллахова е над рацете нивни. Па, оној кој ќе ја прекрши заклетвата, за себеси ја прекршува. А оној што ќе го исполни она што Му го ветил на Аллах... па, ќе му се даде награда голема!

11. Бедуините кои изостанаа ќе ти зборуваат: “И имотот наш, и семејствата наши, не обзедоа... па, затоа побарај прошка за нас!” Со јазиците свои го зборуваат она што не е во срцата нивни. Кажи: “Па, кој во нешто ќе ве заштити од Аллах ако Он ви посака штета или ако ви посака корист? Но, Аллах е Известен за она што го работите!

12. Но, не! Вие помислувате дека пејгамберот и верниците никогаш не ќе им се вратат на семејствата свои и ете, тоа, ви се разубавуваше во срцата ваши. И замислувавте зли мисли и бевте народ расипнички!

13. Оној кој не верува во Аллах и во пејгамберот Негов... па, Ние, навистина, за неверниците оган подготвивме!

14. Власта и на небсата и на Земјата е - Аллахова! Он простува кому сака и Он казнува кого сака. Аллах, секако, е Простувач и Сомилосен!

15. Оние што заостанаа, кога ќе тргнете по пленот за да го грабнете, ќе речат: “Оставете не да ве следиме.” Сакаат да го изменат Говорот Аллахов. Кажи: “Никогаш не ќе не следите: тоа порано Аллах ви го кажуваше!” Па, тие ќе речат: “Но, вие ни завидувате.” Но, само малкумина сфаќаат!

16. Кажи им на бедуините што заостанаа: “Ќе бидете повикани против народот кој поседува моќ и сила; ќе се борите ли против нив или, пак, ќе ги потчините? Па, ако бидете послушни... Аллах ќе ви даде награда убава, а ако,пак, ги вртат плеќите, како што вие ги вртевте плеќите порано, Он ќе ве казни со казна болна.

17. Нема грев за слепиот, нема грев ни за бушавиот, нема грев ни за болниот... Оној кој е послушен и на Аллах и на пејгамберот Негов... Он ќе ги воведе во бавчите џеннетски низ кои реки течат... А оној кој ќе ги сврти плеќите... Он ќе го казни со казна болна.

18. Аллах, секако, беше задоволен од верниците кога ти положија заклетва под стеблото, и тогаш Он знаеше она што е во срцата нивни и им спушти смирна, и Он ги награди со победа блиска,

19. и со разновиден плен што го заробија. Аллах, секако, е Силен и Мудар!

20. Аллах ви вети разновиден плен што го заробивте. Но, Он побрза со тоа за вас, а рацете на луѓето ги допре во врска со вас, за тоа да биде знамение за верниците и за да ве упати по патот вистински,

21. и други, кои не бевте кадри да го заробете, но, Аллах, секако, го опфати. Аллах, навистина, е Кадар за се!

22. А да се бореа против вас неверниците ќе ги свртеа плеќите, сигурно! Потоа не ќе најдеа ни пријател ни поддржник!

23. Праксата Аллахова беше и порано... И ти никогаш не ќе најдеш во праксата Аллахова измена.

24. Он е Оној кој ги задржа рацете нивни во врска со вас, и рацете ваши во врска со нив, во срцето на Мекка, по победата ваша врз нив која Он ви ја даде. Аллах, навистина, го гледа она што го работите!

25. Оние се, токму, неверниците, и оние кои ве одвраќаа од Месџидул Харам, и ги одвраќаат курбаните жртвувани да стигнат до местата нивни. А да не беа мажи верници и жени вернички, кои вие не ги познававте... ќе ги потисневте и ќе ви се случеше од нив, без да знаете, злосторство - ете, за Аллах да воведе во милоста Своја кого сака. А тие луѓе да се одделеа Ние сигурно ќе ги казневне со казна болна... оние кои не веруваа.

26. Кога неверниците ги исполнија срцата свои со ревност, ревност џахилиетска, Аллах, тогаш, ја спушти смирната Своја врз пејгамберот Свој и врз верниците. И го обврза зборот на богобојазливоста, и беа подостојни и поблиски до Зборот Негов. Аллах, секако, знае се!

27. Аллах, навистина, ќе го оствари вистински сонот на пејгамберот Свој, за да влезете во Месџидул Харам, ако Аллах посака, безбедни, со потстрижени коси и избричани, не плашејќи се . Па, Он го знаеше она што не го знаевте и, освен тоа, одреди победа блиска.

28. Он е Оној кој го испрати пејгамберот Свој со Патоказ, и со вера вистинска за да ја изрази над сите вери. Аллах е Доволен за Сведок!

29. Мухаммед е Аллахов пејгамбер. А оние кои се со него се строги кон неверниците, а милостиви еднисодруги. Ги гледаш и на руку’ и на сеџде, како ја бараат добрината и задоволството Аллахово. Има белези на лицата нивни од трагите на сеџдето. Ете, таков беше примерот нивни во Теврат и таков беше примерот нивни во Инџил: како семе што ќе ја исфрли кората негова, ќе се зајакне, а потоа ќе се затврди врз стеблото, вчудоневидувајќи го сејачот за да се разлутат со тоа неверниците. А Аллах им вети на оние кои веруваат и кои добри дела работат прошка и награда голема!

СУРА

Мухаммед (Мухаммед)

Медина- 38 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!


1. Залудни се делата на оние кои не веруваат и кои оддалечуваат од Аллаховиот пат.

2. А на оние кои веруваат и кои добри дела работат и кои веруваат во она што му е објавено на Мухаммед - а тоа е вистината од Господарот нивни - ќе им бидат отстранети злоделата нивни, и Он ќе ја подобри состојбата нивна.

3. Ете, тоа е, секако, заради тоа што неверниците ја следат невистината, а верниците, пак, вистината од Господарот свој. Ете, така Аллах им ги донесува примерите на луѓето!

4. Па, кога ќе се сретнете со оние кои не веруваат ... та, удрете ги по вратовите с# додека не ги совладате, а штом тоа ќе го направите, тогаш, врзете ги. Потоа или нека следи ослободување без надоместок или, пак, побарајте откупнина, додека војната не ги исцрпи тежините свои. Ете, тоа е! Ако Аллах посака, меѓутоа, Он ќе им се одмазди, но Он посакува само да ги испроба еднисодруги. А оние кои погинаа на Аллаховиот пат... та, никојпат нема да бидат залудни делата нивни!

5. Он ќе ги упати и не ќе им ја подобри состојбата нивна;

6. ќе ги воведе во Џеннетот со што, токму, Он ги запозна!

7. О верници, ако Аллаха го поддржувате и Он вас ќе ве поддржува и ќе ги зацврсти стапалките ваши.

8. А оние кои не веруваат... та, тоа е пропаст за нив. И залудни се делата нивни!

9. Ете, тоа е поради тоа што го презираат она што го објави Аллах... та, ќе пропаднат делата нивни!

10. Не патуваат ли по земјата па да видат каква беше казната на оние пред нив. Аллах ги поништи! И за неверниците има таков пример.

11. Ете, тоа е поради тоа што Аллах, навистина, е пријател на оние кои веруваат и поради што неверниците, навистина, немаат заштитници!

12. А оние кои, секако, веруваат и кои добри дела работат... Аллах ќе ги воведе во бавчите џеннетски низ кои реки течат. А оние кои не веруваат и кои уживаат и кои јадат како што јаде добитокот... па, огнот е престојувалиштето нивно!

13. И колку градови - посилни и помоќни од градот твој од кој си прогонет - Ние уништивме; па, немаше никаков поддржник за нив.

14. Еднаков ли е оној кој има јасна претстава за Господарот свој со оној кому му се разубавува пакоста на делата негови... и кои ги следат страстите свои?

15. Сличен ли е оној во Џеннетот - кој е ветен за богобојазливите - во кој реки течат непрестано, во кој има и реки со млеко, со вкус непроменет, и реки со вино вкусно за оние што го пијат, и реки со мед исцеден... за нив во Џеннетот има секакви видови овошје и прошка од Господарот нивни... со оној кој е за навек во огнот, и кој пие вода што врие, која цревата ќе им ги попари?

16. Од нив доаѓаат кои те слушаат, и штом ќе излезат од тебе, им зборуваат на оние со даденото им знаење: “Што ли рече оној пред малку?” - Тоа се оние чии срца Аллах ги запечати и кои ги следат страстите свои.

17. А оние кои се упатуваат... Он им го зголемува Патоказот и им ја сјакнува нивната богобојазливост.

18. Очекуваат ли, тогаш, да им дојде Часот одненадеж? Им дојдоа, секако, предзнаците негови. Па, зошто за нив опомена кога веќе тие им дојдоа?

19. Тогаш знај дека, навистина, нема друг бог освен Него, и барај прошка за гревовите твои: за верниците и за верничките. Аллах ги знае каде се прибежиштата ваши и престојувалиштата ваши.

20. Верниците зборуваат: “Зошто не е објавена СУРА?” Па, кога ќе им се објави една сура потсилена и кога во неа ќе се спомене борба ќе ги здогледаш оние во чии срца има болештина како во тебе гледаат со опул, како пред смрт соборен. А за нив е подобра

21. послушноста и говорот познат. Па, кога веќе наредбата е донесена за нив ќе биде подобро, навистина, да се искрени кон Аллах.

22. Ако вие, според тоа, ја дофатите моќта, нема ли да сеете безредие по земјата и нема ли да ги прекинете роднинските врски ваши?

23. Тоа се оние кои Аллах ги проколна, и ги оглувна, и ги онеми и ги ослепи.

24. Не размислуваат ли за Кур’анот или, пак, има катанци врз срцата?

25. Оние кои, навистина, ги свртија плеќите свои од Патоказот, што им беше објаснет, Шејтанот ги обезличуваше и ги обезнадуваше.

26. Ете, тоа, секако, е заради она што им го зборуваа на оние кои го презираа она што Аллах го објави: “Ќе бидеме послушни кон некои наредби ваши!” Аллах ги знае тајните нивни!

27. Па, што ќе биде кога мелеките ќе ги усмртуваат, мавајќи ги по лицата нивни и по плеќите нивни?

28. Ете, тоа е поради тоа што го следеа она што ја предизвикува лутината Аллахова, и поради тоа што го презираа задоволството Негово. Па, ете пропаднаа делата нивни!

29. Или: мислат ли оние кои имаат болештина во срцата свои дека Аллах никогаш не ќе ги изнесе одвратностите нивни?

30. А да посакавме Ние сигурно ќе ги понижевме, па ќе ги препознаевте по изгледите нивни, и ќе ги препознаевте, сигурно, по гласот на говорот. А Аллах ги знае делата ваши!

31. Ќе ве испробаме, сигурно, с# додека ги препознаеме борците меѓу вас, и трпеливите, и ќе ги провериме вестите за вас!

32. Да, оние кои не веруваат и кои одвраќаат од Аллаховиот пат, и кои се оддалечуваат од пејгамберот, за нив, по објаснетиот Патоказ... не ќе му наштетат на Аллах во ништо и Он ќе ги поништи делата нивни!

33. О верници, бидете послушни и на Аллах и на пејгамберот Негов и не обезвреднувајте ги делата ваши!

34. Да, оние кои не веруваат и кои одвраќаат од Аллаховиот пат а потоа ќе умрат, и уште се неверници... Аллах никогаш нема да им прости.

35. И не попуштајте, и кон примирје не повикувајте! Па, вие сте посилни: Аллах е со вас; Он не ќе ви наштети за делата ваши!

36. Животот на овој свет, навистина, е само игра и забава. Ако верувате и ако сте богобојазливи ќе ви дојде наградата ваша и не ќе бидете прашани за имотот ваш.

37. А ако, пак, Он од вас ги бара и ако е кон вас настојчив, ќе станете шкржави и Он ќе ги изнесе омразите ваши.

38. Ете, вие сте тие кои се повикувате да трошите на Аллаховиот пат. А меѓу вас има и кои скржават. А оној кој скржави... та, против себеси скржави. Аллах е Богат а вие сте сиромашни. А ако ги свртите плеќите Он ќе ве замени со друг народ кој не ќе биде вам сличен!

СУРА

“ЕЛ-АХКАФ” (“Aхкаф”)

Мекка - 35 ајети

Во името на Аллах,Милостивиот Сомилосен!


1. Ха, мим!

2. Книга што се објавува од Аллах, Силен и Мудар!

3. Ние ги создадовме и небесата и Земјата и она што е меѓу нив само со вистина и до рок определен. А оние кои не веруваат се рамнодушни кон она со што се опоменуваат.

4. Кажи: “Покажете ми го она што го посакувавте освен Аллах? Покажете што создадоа на земјата! Или, пак, се здружени во создавањето на небесата. Дајте им ја Книгата пред оваа или, пак, трагите на знаењето ако сте искрени.”

5. Кој повеќе скршнал од оној кој повикува друг бог освен Аллах, кој не може да му се оѕвие на Денот суден и тие, освен Аллах, рамнодушни се кон молбите нивни,

6. и кои, кога луѓето ќе се зберат, ќе станат непријатели нивни, и кои не ги признаваа обожавањата нивни.

7. А кога им се кажуваат ајетите Наши јасни, неверниците зборуваат за вистината, бидејќи веќе им дошла: “Ова е волшебништво очигледно!”

8. Или, пак, велат: “Фрла лага врз Аллах!” Кажи: “Ако фрлам лага врз Него, па вие не можете да ме заштитите од казната Аллахова. Он најдобро го знае она што го изнесувате. Он е Доволен Сведок меѓу мене и меѓу вас. Он е Простувач и Сомилосен!”

9. Кажи: “Меѓу пејгамберите јас не сум нешто ново, и не знам што ќе се прави со мене а и со вас, исто така. Јас само го следам она што ми се објавува и јас сум само опоменувач јасен!”

10. Кажи: “Што мислите?” Ако Кур’анот е од Аллах, а вие не верувате во него, а за него, пак, сведочеше еден сведок од синовите Израилови дека тој е сличен на претходната Книга - та, поверува - а вие се надувте.” Аллах, навистина, не го упатува народот зулумќарски!

11. Неверниците им зборуваат на верниците: “Ако е тоа некое добро не ќе не престигнеа во тоа.” И бидејќи не се упатија по него, уште зборуваат: “Ова е лага одамнешна!”

12. А пред него беше Книгата на Муса, како водач и милост. Ова е Книга потврда на арапски јазик за да ги опомене оние кои зулум направија, и радосница за доброчинителите.

13. Оние кои, навистина, велат: “Аллах е Господарот наш“; потоа кои се истрајни... оние не ќе стравуваат и не ќе тагуваат!

14. Оние се жители џеннетски и во него за навек ќе останат; тоа им е награда за она што го работеа.

15. А и на човекот Ние во васиет му оставивме убаво да се однесува кон родителите свои. Мајката негова со мака го носеше и со мака го роди; го носеше и го доеше триесет месеци. А кога ќе сјакне и ќе наполни четириесет години, вели: “Господаре мој, овозможи ми да ти се заблагодарам на благодатот Твој со кој ме опсипа, мене и родителите мои, и да работам добро со што ќе бидеш задоволен и одреди потомството мое да биде добро. Јас, навистина, се кајам и јас сум меѓу муслиманите!”

16. Од таквите Ние ќе го примиме она што го работеа, најдоброто, а ќе ги занемариме пропустите нивни, меѓу жителите на Џеннетот - ова е ветување вистинско со што им беше ветено!

17. Оној што ќе им рече на родителите свои”Уф”, од вас двајца, ми ветувате ли дека ќе бидам оживеан. Пред мене, секако, пропаднаа поколенија многу, а родителите, барајќи помош од Аллах, велат: “Тешко тебе, верувај! Ветувањето Аллахово, навистина, е вистина,” а тој, пак, вели: “Ова се само приказни одамнешни!”

18. Тоа се оние врз кои се овистини Зборот што беше кажан меѓу народите кои веќе поминаа пред нив - и џинови и луѓе - и кои, секако, беа поразени!

19. И за секого имаат степени за она што го работеа. Аллах луѓето ќе ги награди за делата нивни; неправда не ќе им се направи.

20. А Денот во кој неверниците ќе бидат изложени на огнот: “Ги потрошивте вашите добра во животот ваш на овој свет и посакувате да уживате во нив. Па, денес ќе се казните со казната понижувачка затоа што се надувте на земјата бесправно и затоа што грешевте.”

21. И спомни го братот на Ад, кога го опомена народот свој во Ахкаф. Опоменувачи имаше и пред него и по него: “Обожавајте го само Аллаха. Јас, навистина, се плашам од казната на Денот голем!”

22. Зборуваа: “Дојде ли да н# одвратиш од божествата наши... па, донеси ни нешто од она што ни го вети ако си меѓу искрените! “

23. Рече: “Знаењето за тоа, навистина, е кај Аллах, и ќе ве известам за она со што сум испратен, но ве гледам дека сте луѓе што не знаете.”

24. И бидејќи видоа како се појави еден облак, кој одеше кон нивните долини, рекоа: “Овој облак ќе ни донесе дожд.” Не, тоа е она што вие брзате да дојде: ветар кој носи казна болна,

25. кој ќе потресе се, со наредбата на Господарот негов, па ќе останат само живеалиштата нивни. Ете, така Ние го казнивме народот насилнички.

26. Да, Ние ги населивме во тие места во кои вас не ве населивме, и им дадовме и уши, и очи и срца... А нема да им користат ни ушите нивни, ни очите нивни, ни срцата нивни во ништо! Зашто не ги признаваа знаменијата Аллахови и им се овистини она за што се исмеваа.

27. И Ние веќе го уништивме, секако, она што беше околу вас - градовите - и ги распоредивме ајетите за да се вратат по Патот.

28. Па, зошто не им помогнаа оние кои ги прифатија, освен Аллах, за блиски и богови? Но, скршнаа далеку од нив. Ете, тоа беа лагите нивни и измислиците што ги коваа.

39. И кога Ние ти испративме неколку џинови кои го прислушкуваа Кур’анот - а бидејќи беа присутни - рекоа: “Молчете!” И бидејќи заврши кажувањето негово се вратија кај народот свој како опоменувачи!

30. Рекоа: “О народе наш, ние навистина слушнавме Книга која е објавена по Муса како Потврда за она што е веќе меѓу нив, што упатува кон вистината и кон патот вистински.”

31. О народе наш, оѕвете му се на повикувачот Аллахов и верувајте му, зашто Он ќе ви прости од гревовите ваши и ќе ве извлече од казната болна.

32. А оној кој не ќе се оѕвие на повикувачот Аллахов не ќе може да се скрие на земјата и ќе нема, освен Него, пријатели. Онаквите се во заблуда очигледна!

33. Не гледаат ли дека Аллах, навистина, ги создаде небесата и Земјата, кој не се замори со создавањето нивно, дека е Кадар да ги оживи мртвите. Секако! Он,навистина, е Кадар за се!

34. А Денот во кој неверниците ќе бидат изложени на огнот - “ Нели е ова вистина?” Ќе речат: “Па, вкусете ја казната затоа што не верувавте.”

35. Па, стрпи се онака како што се стрпија оние меѓу пејгамберите, со дадената им одлучност. И не барај побрзо да им дојде казната! Ним ќе им се причини, на Денот кога ќе го видат ветеното им, дека останаа само еден час од денот - ова е само известување - па, ќе биде уништен само народот расипнички!

СУРА
ЕЛ-ЏАСИЕ (“Hа Kолена”)

Мекка- 37 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!



1. Ха, Мим!

2. Книга која се објавува од Аллах, Силен и Мудар!

3. На небесата и на земјата, навистина, има знаменија за верниците!

4. И во создавањето ваше и во животните што Он ги растури има знаменија за луѓето кои цврсто се уверени.

5. И во измената на ноќта и денот и во она што Аллах го спушти од небесата, ‘рскот, со што ја оживува земјата по мртвилото нејзино, и во управувањето на ветровите... во тоа има знаменија за луѓето кои сфаќаат.

6. Ете, тоа се ајетите Аллахови кои Ние ти ги кажуваме со вистина. Па, во кој говор по Аллаховиот и ајетите Негови тие веруваат?

7. Тешко на секој лашко и грешник!

8. Ги слуша ајетите Аллахови што му се кажуваат, потоа станува горделив, ете,како да не ги слушнал. Па, зарадувај го со казната болна!

9. А ако сознае нешто од ајетите Наши ќе го обзеде исмевање. За нив има казна срамна.

10. Зад нив е и Џехеннемот. Во ништо не ќе им користи она што го спечалија. И оние кои прифатија други пријатели освен Аллах. За нив има казна голема!

11. Ова е Патоказот, а за оние кои не веруваат во знаменијата на Господарот свој... за нив има болна, казна неподнослива.

12. Аллах е Оној кој ви го потчини морето за бродот да плови со наредбата Негова, и да ја побаруваат добрината Негова, и да бидете благодарни!

13. И Он ви го потчини и она што е на небесата и она што е на Земјата, се заедно! Во тоа, навистина, има знаменија за луѓето кои размислуваат!

14. Кажи им на оние кои веруваат да им простат на оние кои не се надеваат на деновите Аллахови во кои луѓето ќе се наградат според она што го спечалија:

15. кој ќе направи добро дело за себеси ќе го направи, а кој ќе направи зло дело, против себеси ќе го направи. Потоа кон Господарот ваш ќе се вратите!

16. А на синовите Израилови Ние, секако, им дадовме Книга, и мудрост и пратеништво, и Ние им дадовме од ‘рскот, од добрата, и ги одликувавме над другите!

17. И Ние им дадовме јаснотии за Нердбата. И се разединија веднаш по дојденото им знаење, завидувајќи еднинадруги. Господарот твој, навистина, ќе пресуди меѓу нив на Денот суден за она за што, токму, станаа деленици.

18. Потоа, што се однесува до наредбата, Ние одредивме да одиш по Патот голем и, тогаш, следи го, а не следи ги страстите на оние кои не знаат!

19. Оние, навистина, во ништо не ќе ти користат кај Аллах. Зулумќарите се пријатели еднисодруги. А Аллах е Пријател на богобојазливите!

20. Ова се очигледности за луѓето, и Патоказ и Милост за луѓето
кои цврсто се уверени.

21. Или: Мислат ли оние кои заронија во злодела дека Ние ќе ги изедначиме со оние кои веруваат и кои добри дела работат... дека се исти животите нивни и умирањата нивни. Е, само колку лошо просудуваат!

22. И Аллах ги создаде небесата и Земјата со вистина. И секоја душа ќе биде наградена според она што го спечалила, и ним не ќе им се направи неправда!

23. Не го виде ли оној кој за свој бог ја зема страста своја, кого Аллах во заблуда го скршна, знаејќи, и кому му го запечати и слухот негов и срцето негово, а пред опулот негов завеса постави. Па, кој ќе го упати по Аллах? Не се сеќавате ли?

24. И зборуваат: “Животот е само на овој свет наш. И умираме и живееме, а она што не ништи е само времето.” Ете, оние за тоа не знаат ништо. Така само си замислуваат!

25. А кога им се кажуваат ајетите Наши јасни, доказ нивни е само ова кажување: “Донесете ги предците наши ако сте искрени!”

26. Кажи: “Аллах ве оживува, потоа Он ве усмртува, потоа ќе ве збере на Денот суден во кој нема сомнение.” Но, мнозинството на луѓето не знаат!

27. Власта и на небесата и на Земјата е - Аллахова! А Денот во кој ќе се случи Часот, на Денот тој, ќе бидат поразени оние кои невистини измислуваат.

28. И ќе го видиш секој народ на колена; секој народ ќе биде повикан според Книгата своја. Денес ќе бидете наградени за она што го работевте!

29. Ова е Книгата наша која вистина ќе ви зборува. Ние, навистина, го бележивме она што го работевте!

30. Што се однесува до оние кои веруваат и кои добри дела работат... па, Господарот нивни ќе ги воведе во милоста Своја. Ете, тоа ви е победа јасна!

31. А што се однесува, пак, до оние кои не веруваат: “Нели ви се кажуваа ајетите Мои, па се надувте и бевте народ насилнички?”

32. И кога ќе се речеше: “Ветувањето Аллахово, навистина, е вистина, и Часот во кој, секако, нема сомнение,” - зборувавте: “Не знаеме што е тоа Час? Ние само се сомневаме и ние не сме убедени во тоа.”

33. И ќе им се прикажат злоделата нивни што ги правеа и ќе им се овистини она што го исмеваа.

34. И ќе се рече: “Денес Ние ќе заборавиме на вас како што вие заборавивте на Средбата на овој Ден ваш; огнот е престојувалиштето ваше и за вас нема поддржници.

35. Ете, тоа ви е зашто ги исмевавте знаменијата Аллахови и што ве обзеде животот на овој свет.” Па, денес не ќе бидат изведени од огнот а ниту, пак, од нив ќе се бара да се извинат.

36. Па, благодарноста Му припаѓа на Аллах, Господарот на небесата, Господарот на Земјата и Господарот на световите!

37. Величијата и на небесата и на Земјата се - Негови! Он е Силен и Мудар!

СУРА

“ЕД-ДУХАН” (“чад”)

Мекка - 59 ајети

Во името на Аллах, Милостивиот Сомилосен!


1. Ха, Мим!

2. Се колнам во Книгата јасна!

3. Да, Ние ја објавивме, во една ноќ благословена. Ние сме, навистина, опоменувачи!

4. Во неа се одделува секоја наредба мудра ;

5. наредбата Наша: Ние, навистина, испраќавме пејгамбери:

6. од Господарот твој милост. Он, навистина, е Слушач и Зналец!

7. Господарот на небесата и на Земјата и на она што е меѓу нив - ако сте уверени.

8. Нема друг бог освен Него. Он оживува и Он усмртува. Господарот ваш и Господарот на предците ваши одамнешни!

9. Но, не! Тие се сомневаат! Се забавуваат!

10. Па, почекај го Денот во кој небесата ќе понесат чад јасен,

11. кој ќе ги покрие луѓето. Ова е казна болна.

12. Господаре наш, отстрани ја од нас казната; ние сме, навистина, верници!

13. Од каде им Опомена? Веќе им дојде пејгамберот јасен!

14. Потоа ги свртеа плеќите кон него и рекоа: “Он е поучен! Луд е!”

15. Ние, секако, нешто ќе отстраниме од казната; да, но вие ќе се вратите во многубоштво

16. на оној Ден кога ќе ги зафатеме со зафат голем, тогаш, навистина, Ние ќе им се одмаздиме.

17. Пред нив Ние и народот на фараонот го ставивме во искушение, и им дојде пејгамбер благороден:

18. “Исполнете го вашиот долг кон мене, о Аллахови робови! Пејгамбер сум ваш, навистина, доверлив!”

19. И: “Не воздигнувајте се над Аллах. Јас, навистина, ви донесувам јасен доказ!

20. Да, јас барам заштита од Господарот мој и од Господарот ваш, за да не ме каменувате,

21. а ако, пак, не верувате во мене, па оставете ме!”

22. Го повикаа, тогаш, Господарот свој: “Овој, навистина, е народ насилнички!”

23. “Побрзај со робовите Мои ноќе. Ќе бидете следени, навистина! -

24. Остави го морето отворено; таа војска нивна ќе биде потопена.”

25. Колку бавчи и извори оставија,

26. и посеви и места благородни,

27. и благодати исто така на кои им се радуваа?

28. Ете, така е: Ние одредивме да ги наследат други луѓе.

29. Па, не ги оплакуваа ни небесата ни Земјата, и воопшто не им се даде прилика.

30. И Ние ги избавивме синовите Израилови од казната срамна,

31. од фараонот кој беше, навистина, меѓу расипниците најнадуениот!

32. Да, Ние ги одликувавме во знаење над другите луѓе!

33. И меѓу знаменијата Ние им дадовме искушенија очигледни.

34. Оние, навистина, зборуваа:

35. “За нас има, токму, само една смрт, првата, и не ќе бидеме оживеани.”

36. Па, дајте ни ги предците наши ако сте искрени.

37. Оние ли се подобри или, пак, народот на Туба и оние пред нив? Ние ги уништивме. Силници беа, навистина!

38. И Ние не ги создадовме небесата и Земјата и она што е меѓу нив, играјќи си.

39. Ние ги создадовме со вистина, но мнозинството од нив не знаат.

40. Денот на Разделбата ќе биде место каде ќе се сретнат сите,

41. Ден во кој пријателот не ќе му користи на пријателот во ништо, а ниту, пак, ќе им се помогне,

42. освен оној кому ќе му се смилува Аллах. Он, навистина, е Силен и Сомилосен!

43. Стеблото Зекум, навистина, е

44. храна за грешниците!

45. Како ковина ќе врие во стомаците,

46. како што врие жешката вода.

47. “Па, грабнете го и влечете го сред Џехеннемот,

48. потоа по главата сипајте му вода што врие, како казна.

49. Вкуси, ти беше тој што, ете, небаре е силен и благороден!

50. Да, ова е она во што се сомневавте.”

51. Богобојазливите, секако, ќе бидат на сигурно место:

52. во бавчите џеннетски и меѓу изворите,

53. ќе се облекуваат со свила и кадифе, едникондруги свртени!

54. Ете, така Ние ќе ги ожениме со хурии, кои ќе бидат со крупни очи.

55. Во Џеннетот ќе посакуваат од секое овошје, сигурни!

56. Тука не ќе ја вкусат смртта, освен првата смрт; и Ние ќе ги сочуваме од казната џехеннемска.

57. Како добрина од Господарот твој. Ете, тоа е победа голема!

58. Ние Кур’анот го олеснивме на јазикот твој за да се сеќаваат!

59. Па, почекај! И оние ќе почекаат, навистина!